၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၂၈ ရက်၊ တနင်္လာနေ့ နံနက် ၇:၄၄ နာရီ (CT စံတော်ချိန်) တွင် Starship သည် တက္ကဆက်ပြည်နယ်၊ Starbase မှတစ်ဆင့် ၎င်း၏ ၁၄ ကြိမ်မြောက် ပျံသန်းမှုနှင့် ကမ္ဘာပတ်လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးပမ်းမှုအဖြစ် ပျံတက်ခဲ့သည်။
ဤပျံသန်းမှုသည် Starship ၏ ပထမဆုံးသော ကမ္ဘာပတ်လမ်းကြောင်းပျံသန်းမှုဖြစ်ပြီး Starlink V3 ဂြိုဟ်တု ၂၆ စလုံးဖြင့် ကမ္ဘာပတ်လမ်းကြောင်းထဲသို့ အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝသော ကုန်ပစ္စည်းပမာဏ (payload) ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤမစ်ရှင်ကို Raptor 3 အင်ဂျင် ၃၃ စလုံးလုံးကို စတင်နှိုးဆော်ပြီး အမေရိကန်ပင်လယ်ကွေ့ပေါ်မှတစ်ဆင့် အပေါ်သို့ ပျံတက်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ အာကာသသို့ စတင်ပျံတက်စဉ်အတွင်း ဘူစတာ (booster) ပေါ်ရှိ Raptor အင်ဂျင်တစ်လုံး စက်ပိတ်သွားခဲ့သည်။ ပထမအဆင့် အောင်မြင်စွာ ပျံတက်ပြီးနောက် hot-staging မာနူဗာ (စနစ်ပြောင်းလဲမှု) ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး Starship ၏ အပေါ်ဘက်အဆင့် (upper stage) ရှိ Raptor အင်ဂျင် ၆ စလုံးကို နှိုးကာ အာကာသသို့ ဆက်လက်ပျံသန်းခဲ့သည်။
Super Heavy သည် ၎င်း၏ ဦးတည်ရာလှည့်ပြောင်းခြင်း မာနူဗာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး boostback burn (နောက်ပြန်တွန်းကန်မှု) အတွက် စီစဉ်ထားသည့် Raptor အင်ဂျင် ၃၃ လုံးအနက် ၃၁ လုံးကို ပြန်လည်နှိုးခဲ့သည်။ ဤပျံသန်းမှု၏ boostback မာနူဗာသည် နောင်တွင် လွှတ်တင်သည့်နေရာသို့ ပြန်လည်ဆင်းသက်မည့် မစ်ရှင်များမတိုင်မီ ဘူစတာ၏ စွမ်းဆောင်ရည် အကန့်အသတ်များကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ဘူစတာ၏ ပင်မကန်အထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော လောင်စာဆီ အရည် (liquid oxygen) များကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကုန်စင်အောင် လောင်ကျွမ်းစေရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ဘူစတာသည် ပင်လယ်ကွေ့ထဲသို့ မဆင်းသက်မီ လမ်းကြောင်းကို အနုစိတ်ချိန်ညှိရန်အတွက် အင်ဂျင် ၅ လုံးအထိ လျှော့ချခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် အင်ဂျင် ၃ လုံးအထိ ထပ်မံလျှော့ချကာ ဆင်းသက်မှုမီးလောင်ကျွမ်းခြင်း (landing burn) ၏ တွန်းအားပြင်းသောအပိုင်းအတွက် စီစဉ်ထားသည့် အင်ဂျင် ၁၃ လုံးအနက် ၁၁ လုံးကို ပြန်လည်နှိုးခဲ့သည်။ ဆင်းသက်မှုမီးလောင်ကျွမ်းခြင်း ပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင် ဘေးကင်းလုံခြုံရေး ဟာ့ဒ်ဝဲကို သရုပ်ပြသသည့်အနေဖြင့် Super Heavy ၏ ပျံသန်းမှု ရပ်စဲရေးစနစ် (flight termination system) ကို စတင်လုပ်ဆောင်စေခဲ့သည်။
Starship အပေါ်သို့ ပျံတက်စဉ်အတွင်း Raptor လေဟာနယ်အင်ဂျင် (vacuum engine) တစ်လုံးသည် စောစီးစွာ စက်ပိတ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း Starship သည် လျော့နည်းသွားသော တွန်းအားကို အစားထိုးရန်အတွက် ကျန်ရှိသော အင်ဂျင် ၅ လုံးကို စီစဉ်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြာရှည်စွာ လောင်ကျွမ်းစေခြင်းဖြင့် ၎င်း၏ စီစဉ်ထားသော၊ ဘေးကင်းစိတ်ချရသော ပတ်လမ်းကြောင်းခွဲ (suborbital trajectory) သို့ ရောက်ရှိအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ပတ်လမ်းကြောင်းခွဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ ပျံသန်းမှုထိန်းချုပ်ရေးအဖွဲ့သည် Starship ၏ စနစ်များကို ဆန်းစစ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆက်တွဲမီးလောင်ကျွမ်းမှုများအတွက် လိုအပ်သော ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အဆင့် Raptor အင်ဂျင် ၃ လုံးစလုံးသည် ကောင်းမွန်ကြောင်း အတည်ပြုကာ ကမ္ဘာပတ်လမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်များအတွက် "သွားရန် (go)" အချက်ပြခွင့်ပြုချက် ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် Starship သည် ပတ်လမ်းကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့် မီးလောင်ကျွမ်းမှု (orbit insertion burn) ကို ပြုလုပ်ရန် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အဆင့် Raptor အင်ဂျင်တစ်လုံးကို ပြန်လည်နှိုးခဲ့ပြီး ကမ္ဘာမြေကို လှည့်ပတ်မည့် ပတ်လမ်းကြောင်းထဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။
Starship သည် ခေတ္တမျှ အရှိန်ဖြင့် မျှောလိုက်ပါသွားပြီးနောက် Starlink V3 ဂြိုဟ်တု ၂၆ စလုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖြန့်ကြက်ချထားပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် လေဆာချိတ်ဆက်မှုများ (laser links)၊ မြေပြင်အခြေစိုက်စခန်းများနှင့် Starlink အသုံးပြုသူလက်ခံစက်များမှတစ်ဆင့် ဂြိုဟ်တုတိုင်းနှင့် အဆက်အသွယ် ရရှိခဲ့သည်။ ဤဂြိုဟ်တုများသည် သုံးစွဲသူများကို ဝန်ဆောင်မှုမပေးမီ ပတ်လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ စနစ်များကို စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ ပတ်လမ်းကြောင်း အမြင့်မြှင့်တင်ခြင်းများကို လုပ်ဆောင်သွားမည် ဖြစ်သည်။
ကုန်ပစ္စည်းများ ချထားပေးပြီးနောက် Starship သည် ကမ္ဘာမြေကို ပတ်၍ အရှိန်ဖြင့် မျှောလိုက်ပါသည့်အဆင့် (coast phase) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ အပေါ်သို့ ပျံတက်စဉ်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အင်ဂျင်ပြဿနာကြောင့် အလွန်အမင်း သတိထားသည့်အနေဖြင့် ပျံသန်းမှုထိန်းချုပ်ရေးအဖွဲ့သည် ပတ်လမ်းကြောင်းထဲတွင် နေထိုင်မည့် ကြာချိန်ကို ကန့်သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာမြောက်ပိုင်းရှိ ရေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်မည့်နေရာ (splashdown location) သို့ သွားရောက်ရန် Starship ကို ပတ်လမ်းကြောင်းမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာစေခဲ့သည်။ ဤဧရိယာသည် လွှတ်တင်ခြင်းမပြုမီကတည်းက ရေကြောင်းနှင့် လေကြောင်း သွားလာမှုများ ရှင်းလင်းထားရန် ကြိုတင်ညှိနှိုင်း သတ်မှတ်ထားခဲ့သော ဆင်းသက်မည့်ဇုန် နှစ်ခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။
ထို့နောက် Starship သည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အဆင့် Raptor အင်ဂျင်တစ်လုံးကို ပြန်လည်နှိုးခဲ့ပြီး ၎င်း၏ သမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပတ်လမ်းကြောင်းမှ ထွက်ခွာခြင်း မီးလောင်ကျွမ်းမှု (deorbit burn) ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဤမာနူဗာသည် ယာဉ်ကို ပတ်လမ်းကြောင်းထဲမှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာနိုင်စေခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့လေထုထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်း (atmospheric reentry) နှင့် ရည်ရွယ်ထားသော ရေပြင်ဆင်းသက်မည့်နေရာသို့ သက်ဆင်းခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
Starship ၏ ပထမဆုံးသော ကမ္ဘာပတ်လမ်းကြောင်းပျံသန်းမှုသည် ပစိဖိတ်သမုဒ္ဒရာရှိ သတ်မှတ်ထားသော ပစ်မှတ်နေရာသို့ မဆင်းသက်မီ၊ ဆင်းသက်မှုမီးလောင်ကျွမ်းခြင်း (landing burn) နှင့် ဦးတည်ရာလှည့်ပြောင်းခြင်း မာနူဗာတို့တွင် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အဆင့် Raptor အင်ဂျင် ၃ စလုံးလုံးကို ပြန်လည်နှိုးခြင်းဖြင့် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
Source>>> Starship-Flight-14
0 Comments