++ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ လက်ဝါးကပ်တိုင်…
နှင့် လူ့ဘဝ၏ ကြွပ်ဆတ်လွယ်မှုအကြောင်း ကလောင်တစ်ချက် ++
ခါလီလ် ဟာရူးနီ (Khalil Harouny) ရေးသားသည်။
ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ရောယှက်နေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုတွင်၊ ညနေပိုင်း မစ္ဆားတရားပွဲ လွှင့်ထုတ်နေမှုသည် လူသားတို့၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အဖြစ်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည့် ခဏတာအတွင်း ကက်သလစ် ဘုန်းတော်ကြီး ဖာသာရ် ပက်ထရီစီယို အယ်လ်ဖရီဒို ဆန်းချက်ဇ် မိုလီနာရီ (Father Patricio Alfredo Sánchez Molinari) ပျံလွန်တော်မူသွားခဲ့သည်။
သူသည် နာတာရှည် ရောဂါဝေဒနာ ခံစားရပြီးမှ ပျံလွန်တော်မူခဲ့ခြင်း မဟုတ်သလို၊ သာမန် မတော်တဆမှုကြောင့်လည်း မဟုတ်ပါ။ ခရစ်တော်၏ ပုံတော်ပါရှိသော သစ်သား လက်ဝါးကပ်တိုင်ကြီး သူ၏အပေါ်သို့ ပြုတ်ကျခဲ့ခြင်းကြောင့် ချက်ချင်း ပျံလွန်တော်မူခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
အီကွေဒေါနိုင်ငံ၊ ဂွာယာကီးလ် (Guayaquil) မြို့ရှိ "အစဉ်ထာဝရ မစမည့် မယ်တော်ဘုရားကျောင်း" တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော စိတ်မကောင်းဖွယ် ဤအဖြစ်အပျက်သည် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာရှိ ဝတ်ပြုသူ ပရိသတ်၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်သာမက၊ ရုပ်မြင်သံကြား ဖန်သားပြင်များမှတစ်ဆင့် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လူထောင်ပေါင်းများစွာကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။
++ ဘုရားကျောင်း ခေါင်းလောင်းသံများ တိတ်ဆိတ်သွားသောအခါ ++
၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၁၇ ရက်၊ စနေနေ့ ညနေပိုင်းတွင် သက်တော် ၅၃ နှစ်ရှိပြီဖြစ်သော ဖာသာရ် ပက်ထရီစီယိုသည် ပုံမှန်အတိုင်း မစ္ဆားတရားပွဲကို ဦးဆောင်ကျင်းပနေခဲ့သည်။ တရားဒေသနာ ဟောကြားနေချိန်တွင် ရိုက်ကူးလွှင့်ထုတ်နေသော တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုသည် အိမ်၌ရှိနေကြသော ဘာသာဝင်များထံသို့ မစ္ဆားတရားပွဲ၏ မြင်ကွင်းကို ပို့ဆောင်ပေးနေခဲ့သည်။ သတင်းအစီရင်ခံစာများအရ ထိုစဉ်က သူ၏ တရားဒေသနာ စကားများသည် “လူ့ဘဝ၏ ကြွပ်ဆတ်လွယ်မှု” အကြောင်းကို ထိရှစွာ ဟောကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရောက်ရှိနေသူများကို ဘုရားသခင်ထံ စိတ်နှလုံး ညွှတ်တွဲကြရန်နှင့် ဘုရားသခင်နှင့် မိသားစုအတွက် ပေးအပ်ထားသော အချိန်များကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်ကြရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ တရားဒေသနာ ဟောကြားပြီးစီး၍ ဝတ်ပြုပရိသတ်ကို ကောင်းချီးပေးလိုက်သည့် ခဏ၌ပင် သူ၏ နောက်ကွယ် နံရံတွင် တပ်ဆင်ထားသော လေးလံသည့် သစ်သား လက်ဝါးကပ်တိုင်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ကျွတ်ထွက်ကာ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျခဲ့တော့သည်။
မည်သူမျှ သူ့ထံသို့ အချိန်မီ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ကြပါ။ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသော ဘာသာဝင်တို့၏ အော်ဟစ်သံများသည် ကူညီရန် ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ ပြေးသွားစဉ် ဘုရားကျောင်းအတွင်း ဟိန်းထွက်သွားခဲ့ကြပြီး “ဖာသာရ်၊ ဖာသာရ်! ဆေးရုံကား ခေါ်ပေးကြပါ ဦး!” ဟု အော်ဟစ်တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လူသားတို့၏ အကူအညီသည် ထိုခဏတာ၏ အဆုံးသတ်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါ။ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာမှာပင် ပျံလွန်တော်မူကြောင်း အတည်ပြုခဲ့ကြရပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဂွာယာကီးလ် ဂိုဏ်းချုပ်သာသနာက သူ၏ ပျံလွန်တော်မူခြင်းကို အတည်ပြုပေးခဲ့ကာ မိမိ၏ သိုးစု၊ အထူးသဖြင့် လူငယ်များနှင့် နီးကပ်စွာ တည်ရှိခဲ့သော ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး၏ အလင်းရောင်သည် မှေးမှိန်ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့ရသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် အမှုတော်ထမ်းဆောင်ရင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်၊ သင်ကြားပြသပေးရင်း ပျံလွန်တော်မူခဲ့သည်၊ အလင်းရောင်ပေးရင်း ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဒါသည် ဆောင်ပုဒ်တစ်ခုမျှ မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်ထံ ပေးဆက်ထားသော ဘဝတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်ပင် ဖြစ်သည်။
ဤအရာ၌ စိတ်မကောင်းဖွယ် ကွဲပြားခြားနားချက်တစ်ခု ရှိနေပါသည်…
ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြား၊
တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် အော်ဟစ်သံများကြား၊ ကရုဏာနှင့် ရက်စက်မှုများကြား။
သို့သော်လည်း ယုံကြည်ခြင်းက ထိုကွဲပြားခြားနားချက်ကို နောက်ဆုံးအဆုံးသတ် စကားလုံးအဖြစ် ကျန်ရှိမနေစေရန် ငြင်းဆန်ထားသည်။
++ အသက်ကို နှုတ်ယူလိုက်သော လက်ဝါးကပ်တိုင်လော၊ သို့မဟုတ် ဘဝနှင့် တူညီသော သေခြင်းတရားလော။ ++
ပထမဆုံး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ဤမြင်ကွင်းသည် ရက်စက်ပြီး နားလည်ရခက်လှသည်ဟု ထင်ရပေမည် - ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ရေစက်ချခြင်း၏ သင်္ကေတတစ်ခုသည် မည်သို့များ သေခြင်းတရား၏ လက်နက် ဖြစ်လာရသနည်း။
ဒါသည် သေးငယ်သော ပုံစံဖြင့် မြင်တွေ့ရသည့် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အခက်အခဲ ရင်ဆိုင်ရမှုတစ်ခု ဖြစ်သည် - ကယ်တင်ခြင်း သင်္ကေတသည် လူသားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခ ဗဟိုချက်မ၌ တည်ရှိနေပြီး၊ ထိုဒုက္ခကို ရှင်းပြရုံမျှမကဘဲ ထိုဒုက္ခနှင့်အတူ ကူညီလျှောက်လှမ်းပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဖာသာရ် ပက်ထရီစီယို၏ ဘဝနှင့် သူ၏ နောက်ဆုံးစကားများကို နက်နက်နဲနဲ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ကြည့်ပါက အခြားသော ရှုထောင့်တစ်ခုကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။
သူသည် မည်သူမျှ သတိမထားမိသော ထောင့်တစ်နေရာ၌ ပျံလွန်တော်မူခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အမှုတော်ထမ်းဆောင်ရင်း၊ ဘုရားကျောင်း၏ ဗဟိုချက်မ၌ မတ်မတ်ရပ်တည်ရင်း၊ ဘဝသည် ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိနေသည့်အရာမှာ ဘုရားသခင်နှင့် အခြားသူများအတွက် အမျှဝေပေးခဲ့သော အချိန်များသာဖြစ်ကြောင်း မိမိ၏ သိုးစုထံသို့ တိုးတိုးလေး သတိပေးပြောကြားရင်း ပျံလွန်တော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျမ်းစာ၌ “ကျွန်းနုတ်တို့သည် ပညာရှိသော ရင်ဘတ်ကို ရမည်ကြောင်း၊ ကျွန်းနုတ်၏ ရက်များကို ရေတွက်တတ်မည်အကြောင်း မစတော်မူပါ” (ဆာလံ ၉၀:၁၂) ဟု ဆိုထားပါသည်။
ဤအရာ၌ နက်နဲသော ပညာရှိမှု တည်ရှိနေပါသည် - မိမိ၏ အမှုတော်ထမ်းဆောင်ရာ နေရာ၌ မတ်မတ်ရပ်တည်ရင်း၊ မိမိ၏ သာသနာပြုလုပ်ငန်း၌ မယိမ်းမယိုင် တည်ရှိရင်း၊ မိမိ၏ မူဝါဒများ၌ စွဲမြဲစွာ ရပ်တည်ရင်း သေဆုံးရခြင်းသည် မည်မျှပင် ကြီးမြတ်ပါသနည်း။ သေခြင်းတရားသည် ကောင်းမွန်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သစ္စာရှိမှုသည် ကောင်းမွန်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဒါသည် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်း၏ အနှစ်သာရစစ်စစ်ကို ထိတွေ့စေသည့် အဆုံးသတ်တစ်ခု ဖြစ်သည် - သေခြင်းတရားသည် အဆုံးသတ် မဟုတ်ဘဲ ကူးပြောင်းရာ တံခါးဝတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ခရစ်တော်က “ငါသည် ထမြောက်ခြင်း ဖြစ်၏။ အသက်လည်း ဖြစ်၏” (ယောဟန် ၁၁:၂၅) ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဖာသာရ် ပက်ထရီစီယို အပေါ်သို့ ပြုတ်ကျခဲ့သော လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် သစ်သားတုံးသက်သက် မဟုတ်ပါ၊ ထိုအရာ၌ ဆင်းရဲဒုက္ခခံယူ၊ ပျံလွန်တော်မူပြီး ပြန်လည်ထမြောက်တော်မူခဲ့သော ခရစ်တော်၏ ပုံတော် ပါရှိပါသည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ဆိုသည်မှာ လုံခြုံရေးကို အာမခံပေးသည့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ မဟုတ်ပါ၊ ဘုရားသခင်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုအရာများကို အတွင်းပိုင်းမှ ပြောင်းလဲပေးသည်ဆိုသည့် သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဤသဘောတရားအရ ဖာသာရ် ပက်ထရီစီယို ပျံလွန်တော်မူခြင်း၌ သူ မကြာမီကမှ ဟောကြားခဲ့သော “လူ့ဘဝ၏ ကြွပ်ဆတ်လွယ်မှု” အကြောင်းကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ချက်တစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့နိုင်ပါသည်။ သူ၏ သေဆုံးခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော မြင်ကွင်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ တစ်နည်းအားဖြင့် သူ ကိုယ်တိုင်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပါ ပေးဆပ်လှူဒါန်းခဲ့သည့် တရားဒေသနာ၏ နောက်ဆုံးအခန်းကဏ္ဍတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်၊ စကားလုံးများကို ဟောကြားပြီးသည်နှင့် သူ၏ နောက်ဆုံးလုပ်ရပ်ဖြင့် တံဆိပ်ခတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ဒါသည် ဆင်ခြင်သုံးသပ်သူများအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်သည် - ဘဝဆိုသည်မှာ တိုတောင်းလှသည်၊ သင်ခန်းစာသည် ကောင်းမွန်သော အဆုံးသတ်၌ တည်ရှိသည်၊ လူတစ်ဦးကို သူတို့၏ ဘဝကို မည်သို့ နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်ဆိုသည့် အချက်ဖြင့် အကဲဖြတ်ကြသည်။ သို့သော် ကောင်းမွန်သော အဆုံးသတ်ဆိုသည်မှာ ရုပ်ရှင်ဆန်သော နောက်ဆုံးခဏတာမျှ မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်ထံ အစဉ်အမြဲ ပေးဆက်ထားသော ဘဝတစ်ခု၏ ရိတ်သိမ်းမှုပင် ဖြစ်သည်။
++ တုံ့ပြန်မှုများအပေါ် ကျွန်ုပ်၏ မှတ်ချက် - ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ဒီဂျစ်တယ် လှောင်ပြောင်မှုများကြား ++
ဗီဒီယို ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် လူမှုကွန်ရက်များသည် တုံ့ပြန်မှု ကွဲပြားသည့် အခင်းအကျင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အချို့က စincerity ရှိသော ဝမ်းနည်းကြောင်း သဝဏ်လွှာများ ပေးပို့ကြပြီး ဘုန်းတော်ကြီး၏ ဘဝနှင့် အမှုတော်ထမ်းဆောင်မှုများကို သတိရနေကြချိန်တွင်၊ သရော်စာများနှင့် ပြင်းထန်သော မှတ်ချက်များ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
အချို့က “ခရစ်တော်က သူ့ကို တကယ်ပဲ သတ်လိုက်တာ” ဟုသော စကားစုများကို ရေးသားကြသည်၊ သို့မဟုတ် သူ၏ ဘုန်းတော်ကြီးကို ကြေမွသွားစေသည့် “သစ်သားဘုရား” ဆိုသည့် အယူအဆကို လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်။
ဤကွဲပြားမှုသည် နက်နဲသော စာရိတ္တဆိုင်ရာ မေးခွန်းတစ်ခုကို မြှင့်တင်ပေးသည် - လူသားတစ်ဦး၊ ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါး၏ သေဆုံးခြင်းသည် ရယ်မောဖွယ်နှင့် မီမ် (memes) များပြုလုပ်ရန် “အကြောင်းအရာ (content)” မည်သို့ ဖြစ်သွားရသနည်း။
အဖြေမှာ ကရုဏာတရား ကင်းမဲ့နေသည့်အခါ မွန်မြတ်သန့်စင်သော အရာများကိုပင် ဖျော်ဖြေပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည့် လူ့နှလုံးသား၏ ဆန်းကြယ်မှု၌ တည်ရှိနေသည်။
မစ္ဆားတရားပွဲကို အဝေးမှ စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသူများသည် ဖာသာရ် ပက်ထရီစီယို၏ ဘဝ နောက်ဆုံးစက္ကန့်အချို့ကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်၊ သူ၏ ဘဝနှင့် သာသနာပြုလုပ်ငန်းများသည် တုန်လှုပ်ဖွယ် ဗီဒီယိုဖိုင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ လျှော့ချခံလိုက်ရသည်။
ဤအဖြစ်အပျက်သည် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ရုံမျှမကဘဲ၊ နာကျင်မှုသည် အမြန်စားသုံးရန် ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည့် ဒီဂျစ်တယ်ကမ္ဘာထဲတွင် ကရုဏာနှင့် စာနာနားလည်မှု ကင်းမဲ့နေခြင်းကိုပါ ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဒီဂျစ်တယ်ကမ္ဘာသည် ခံစားရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို မည်မျှလွယ်ကူစွာ ဖျော်ဖြေပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်ဆိုသည်ကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့သည်။
ဤအရာ၌ နာကျင်ဖွယ် ဆန့်ကျင်ဘက် အမှန်တရားတစ်ခု တည်ရှိနေသည် - အသက်ဘဝ တစ်ခုလုံးသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှအဖြစ်သို့ လျှော့ချခံလိုက်ရနိုင်ခြင်း၊ နှစ်သိမ့်မှုများသည် လုယူခံရပြီး လှောင်ပြောင်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြင်းနှင့် အဖြစ်ဆိုးကို လွှမ်းမိုးထားသင့်သည့် တိတ်ဆိတ်မှုသည် ရက်စက်သော ဆူညံသံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
++ ဂွာယာကီးလ်မှ သင်ခန်းစာတစ်ခု ++
နောက်ဆုံးတွင်၊ ဂွာယာကီးလ် အဖြစ်အပျက်သည် မည်သည့်စံနှုန်းဖြင့်မဆို လူသားတို့၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အဖြစ်ဆိုးတစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအရာ၌ နှစ်မျိုးသော သတင်းစကား ပါဝင်နေသည်။ ဒါသည် ဖြေရှင်းရမည့် ပဟေဠိတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ရိုသေလေးစားမှု တောင်းဆိုနေသည့် ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင်၊ ဒါသည် ဘဝဆိုသည်မှာ တိုတောင်းပြီး ကြွပ်ဆတ်လွယ်ကြောင်း၊ မည်သူမျှ မိမိတို့၏ အချိန်မည်သည့်အခါ ကျရောက်လာမည်ကို မသိနိုင်ကြောင်း၊ အလုံခြုံဆုံးသော နေရာနှင့် အအေးချမ်းဆုံးသော ခဏ၌ပင် ဖြစ်ပွားနိုင်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ကို သတိပေးနေသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဒါသည် အထူးသဖြင့် လူမှုကွန်ရက် ပလတ်ဖောင်းများပေါ်တွင် သေခြင်းတရားနှင့် မည်သို့ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းကြသည်ဆိုသည်ကို ပြန်လည်စစ်ဆေးရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို တောင်းဆိုနေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖန်သားပြင်များသည် ပေါင်းစည်းကူညီရာ ကိရိယာများ ဖြစ်လာမည်လော သို့မဟုတ် လှောင်ပြောင်ရာ အခင်းအကျင်းများ ဖြစ်လာမည်လောဟု မေးခွန်းထုတ်နေသည်။
ဖာသာရ် ပက်ထရီစီယို အယ်လ်ဖရီဒို ဆန်းချက်ဇ် မိုလီနာရီ ကို အကောင်းဆုံး ဂုဏ်ပြုခြင်းမှာ သူ၏ အဖြစ်ဆိုးကို ရယ်မောခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ မပျံလွန်မီ သူပြောကြားခဲ့သည့် စကားများကို ခဏရပ်တန့်၍ ဆင်ခြင်ကြည့်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေမည် - “တစ်နေ့မှာ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး သေဆုံးကြရမှာပါ… ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အချိန်တွေကို ဘုရားသခင်ထံ၊ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေထံနဲ့ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ မိသားစုတွေထံ ပေးအပ်တာဟာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။”
++ အို ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ထိုသူအား ထာဝရ ငြိမ်းချမ်းခြင်းကို ပေးသနားတော်မူပါ၊ အစဉ်ထာဝရ အလင်းတော်ကိုလည်း ထိုသူ၏အပေါ်သို့ လင်းလက်စေတော်မူပါ။ ++
ထို့ကြောင့်၊ အနက်ရှိုင်းဆုံး သင်ခန်းစာမှာ ဘဝဆိုသည်မှာ တိုတောင်းသော်လည်း ကောင်းမွန်သော အကျင့်သီလများဖြင့် အသီးသီးပွင့်လန်းစေသည်ဆိုသည့် အချက်နှင့်၊ ကရုဏာတရားသည် မှေးမှိန်သွားနိုင်သော်လည်း ဆူညံသံများ များပြားပြီး စာနာမှု နည်းပါးသော ခေတ်ကာလတွင် ပြန်လည်ရှင်သန်စေရန် အထိုက်တန်ဆုံး အရာဖြစ်သည်ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ပြုလုပ်သမျှသည် ပျောက်ပျက်မသွားဘဲ ဘုရားသခင်၏ နှလုံးတော်ထံ၌ စုစည်းမိမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
https://www.facebook.com/photo/?fbid=1841442797200673&set=a.614052906606341

0 Comments